Onvoorwaardelijke liefde is zo ongeveer de drijfveer van mijn bestaan. De lessen leren die hierbij komen kijken, onderzoeken, ervaren, delen. De weg naar een wereld van onvoorwaardelijke liefde is niet makkelijk. Toch zullen er mensen mogen opstaan om dit pad te leiden, om te laten zien in hoeveel meer vrijheid en liefde we kunnen samenleven. Het verlangen ernaar is er, er zijn anderen nodig die het levende voorbeeld willen zijn zodat het realiteit wordt. 

 

Verslavingen zijn slechte vervangers van liefde. Verslaving in welke vorm dan ook ontstaat om een bepaalde leegte of pijn in jezelf uit de weg te gaan. De vervulling is steeds maar van korte duur. Je hebt steeds een nieuw shot nodig en de nagevolgen zijn ellendig en moeizaam om uit te kunnen komen. Voorwaardelijke liefde is een redelijke vervanger van onvoorwaardelijke liefde. Redelijk, want ook hier komt vaak drama bij kijken als de ander zich niet volledig aan jouw ‘regels’ houdt. Voorwaardelijke liefde wordt gebruikt om een ander jouw leegtes op te laten vullen, je completer te maken. In beide gevallen gebruik je een externe factor om je gelukkig te voelen. Je gaat je eigen wonden uit de weg met een tijdelijke opvulling. Valt dat weg of is het uitgewerkt dan komt de pijn weer omhoog en is er binnen in jou niks verandert. 

 

De oplossing zit altijd binnen in ons. Heelwording van binnen uit. Als we allemaal in de spiegel zouden durven kijken, onze eigen stukken willen zien en daar verantwoordelijkheid voor nemen zal er een enorme collectieve verandering komen. Dat wil niet zeggen dat je geen relatie kunt hebben. Het kan ook heel helpend zijn om in een relatie te zijn, zolang je beide bewust bent van je eigen patronen, overtuigingen en trauma’s en daar zelf je verantwoordelijkheid over neemt. Zolang je open communiceert met elkaar, je het gedrag van elkaar kan spiegelen en je als individu je processen blijft aangaan. En uiteindelijk zullen we met elkaar groeien naar samenzijn in onvoorwaardelijke liefde, komen we samen op een zelfde frequentie en mogen we de hoogste vorm van liefde ervaren. Niet iedereen zal dit gaan ervaren, het is een keuze om te groeien en deze liefde basis van jouw bestaan te willen maken. 

 

Hoe weet je dan of je in een relatie zit waar dit mogelijk is? Door jezelf af te vragen; waarom ben je met deze partner samen? Stort je in elkaar als de ander om welke reden dan ook wegvalt? Wie ben jij zonder je partner? Neem je jouw verantwoordelijkheid? Kan je op alle vlakken open communiceren met de ander? Ontdek wie je zelf bent en ben je bewust van hoe jij in de relatie staat. Als je voelt dat je alleen gelukkig kunt zijn met een partner of dat je je sterker voelt als je niet alleen bent dan is dat iets wat je in jezelf mag aankijken. Jouw geluk, jouw compleetheid en jouw kracht hangen namelijk niet af van een ander. Ontstaat er steeds drama als je open bent, je jouw waarheid spreekt? Dan mag je ervoor kiezen om dit niet te willen. Kiezen voor die hogere frequentie waar alles er mag zijn en bespreekbaar is begint bij jezelf. In onvoorwaardelijkheid samen zijn begint bij jezelf. 

 

Zo voelde ik bijvoorbeeld een aantal jaar geleden dat ik in het buitenland zou willen wonen. In de beelden die ik daarover doorkreeg was ik niet alleen, er was een man bij mij en ook een kindje dat niet van mij was, wel van hem. Zaadjes werden geplant binnen in mij om hier wat mee te doen. Vervolgens merkte ik op dat ik aan het wachten was op die man tot dat ik daadwerkelijk ging emigreren. Dat was het ideale plaatje, dat was makkelijker, zo vertelde ik mijzelf. Een bullshit verhaal. Het inzicht kwam dat ik niet de verantwoordelijkheid nam over mijn eigen geluk. Ik plaatste mijzelf in een wachtmodus tot dat mijn verlangen realiteit werd. Ik weerhield mijzelf van het volgen van mijn hart. Onderliggend was ik bang om die eerste stappen te gaan maken richting mijn verlangens. Ik had mijzelf vertelt dat ik eerst die man moest ontmoeten en dat avontuur dan samen zou aangaan. 

Met dat inzicht besefte ik dat ik mijn dromen niet langer buiten mijzelf meer zou plaatsen en het pad vanzelf zich zou vormen door het op te gaan. Om uit die angst te stappen en te gaan doen wat ik wilde doen. Na een aantal reizen was Bonaire de volgende bestemming en daar ontstond de volgende stap, verhuizen naar een eilandje 8000km van Nederland vandaan zonder enig plan, in mijn eentje. Overigens is dat niet het eiland wat hoort bij de beelden die ik destijds had. Het gaat er om je hart te volgen en te laten ontstaan wat er wil ontstaan, niet langer wachten op de omstandigheden er omheen. En of dat beeld wat je dan voor ogen hebt zich ook daadwerkelijk zal manifesteren dat doet er niet toe, ga je weg op en ervaar. Ergens heb ik een diep vertrouwen op die toekomst visualisaties, het voelt heel kloppend, maar ik kies ervoor om niet te wachten. Ik leef het leven waar ik blij van word en vertrouw er op dat er op mijn pad mag komen wat de bedoeling is zolang ik trouw blijf aan mezelf. 

 

Wat er nog veel gebeurd is in een relatie stappen of blijven zodat je niet alleen bent. De angst voor het alleen zijn is groter dan de kans om jezelf te ontwikkelen. Het ‘hoort’ zo dat je een relatie hebt en gaat trouwen en kinderen krijgt. Of je wilt je vastklampen aan de liefde die je zelf gemist hebt in je jeugd. Je eigen verlangens, je eigen groei zet je (tijdelijk) aan de kant. Je durft het niet uit te spreken omdat je bang bent dat de ander je verlaat, de ander jou afwijst of andere verlangens heeft. We verbergen delen van onszelf om de ‘wat als’ en confrontatie momenten uit de weg te gaan. Dit is geen onvoorwaardelijke liefde. Er wordt vaak gedacht of uitgesproken dat de liefde onvoorwaardelijk is, terwijl het handelen nog niet daarmee op één lijn ligt. Daarmee kun je stellen dat het verlangen ernaar speelt en de realiteit nog aan het ontwikkelen is. Dat is niet erg, we mogen dat zien als iets moois waar we met elkaar aan mogen werken. 

 

Zolang je niet volledig jezelf kan zijn, je de ander niet volledig accepteert, is het geen onvoorwaardelijk liefde. Een diepe verbinding kan er zijn, onvoorwaardelijk is het pas als alles er mag zijn. En zelfs in zo’n onvoorwaardelijke verbinding zul je af en toe nog kunnen merken dat een reactie of een actie toch nog bepaalde voorwaarden had, omdat wij nog moeten wennen aan deze manier van samenzijn. De weg er naartoe is lang, maar ook heel mooi. We zitten met zijn alle in een leerschool. We leren door te ervaren, te doen, te reflecteren en communiceren. Stap voor stap mogen wij dichterbij die hoogste vorm van liefde komen. Op die weg mogen wij genieten van dit avontuur met vallen en opstaan. 

 

Het verlangen naar anders, het verlangen naar het doorbreken van patronen, het verlangen naar iets wat je van binnen al lang voelt. De stap nemen om het te veranderen, om het realiteit te laten worden kan als een drempel worden ervaren. Je mag gaan voelen dat het veilig is om jezelf te uiten, om het anders te willen dan anderen. Het pad daar in vrij maken voor iedereen die dit (nog) niet durft. Er wordt gevraagd om op te staan om dit met elkaar te doorbreken. 

 

Lieve vrouw voel dat je niet wordt afgestraft

Lieve man voel je eigen kracht

Lieve vrouw weet dat jouw intuïtie klopt

Lieve man ben eerlijk naar jezelf

Lieve vrouw durf te kiezen voor anders

Lieve man erken je verlangens

Lieve vrouw heel je eigen wonden

Lieve man neem je verantwoordelijkheid

Lieve man & vrouw groei samen in deze nieuwe wereld 

 

We bewegen ons richting nieuwe vormen van samenzijn. We zitten in een shift waar we uit oude systemen stappen. Hier zijn pioniers in nodig. Personen die opstaan en gehoor geven aan de diepste gevoelens in zichzelf. Deze mensen hebben we nodig om nieuwe systemen te laten ontstaan. De huidige standaard past bij velen niet meer. Het kan zijn dat je dan denkt de enige te zijn die zich anders voelt dan de rest terwijl er nog veel meer zijn net zoals jij. Door de moedige zielen die opstaan worden nieuwe paden gecreëerd. Zij zorgen ervoor dat diegene die hetzelfde voelen maar niks durfden te zeggen een opening voelen om ook op te staan. Door jouw hart te laten spreken help je niet alleen jezelf om meer je authentieke ik te zijn, maar je brengt ook collectief iets in beweging. Wanneer wij volledig onszelf durven te zijn helpen we mee aan positieve veranderingen. Als we allemaal achterover leunen en wachten op het initiatief van een ander blijven we stilstaan. 

 

Verandering is groei. Groei begint bij jezelf. En ons doel is samen te groeien naar een samenleving in onvoorwaardelijk liefde. Dat samenzijn kan niet bestaan zolang wij elkaar nog zien als bezit, elkaar bewust of onbewust nog belemmeren in persoonlijke groei en we lichte lijntjes of zelfs hoge muren om de ander heenzetten waarvan verwacht wordt daar niet overheen te gaan. Er zijn bepaalde voorwaarden waar aan voldaan moet worden om van de ander te houden. In de nieuwetijdsliefde is dat allemaal niet de bedoeling. Daar ben je op een diep level verbonden, de liefde stroomt, er is ruimte om elkaar los te laten, het vertrouwen is er zonder regels, het wederzijdse respect is in energie altijd aanwezig, je bent samen één, terwijl er ook een wereld openstaat om te ontdekken wat jij wilt en je je eigen individu bent. Een officiële status van samenzijn, trouwen of een samenlevingscontract is niet nodig. Er is een zielscontract gesloten en dat hoef je aan niemand te bewijzen.

 

Kiezen voor onvoorwaardelijke liefde is kiezen voor de puurste vorm van jezelf. Als jij laat zien wie je écht bent kan jouw zielfsliefde met jou samensmelten. LIEFDE IS. 

 

 

0 reacties

Een reactie versturen

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd.

Volg mijn blog

We gaan vertrouwelijk om met je gegevens, lees de privacyverklaring